بلبلیلغتنامه دهخدابلبلی . [ ب َ ب َ ] (ص ) (گوش ...) گوشهای پهن و بزرگ ودور از سر. (فرهنگ لغات عامیانه ). بله گوش (در تداول مردم قزوین ). و رجوع به بلبله گوش و بلبلی گوش شود.
بلبلیلغتنامه دهخدابلبلی . [ ب ُ ب ُ ] (ص نسبی ) منسوب به بنی بلبلة، که بطنی است از فهم . (از اللباب فی تهذیب الانساب ).
بلبلیلغتنامه دهخدابلبلی . [ ب ُ ب ُ ] (اِ) شراب . (برهان ). شراب ،زیرا که در بلبله می کنند. (جهانگیری ). شراب که در بلبله کنند. (از آنندراج ) (از انجمن آرا) : یکی بلبلی سرخ در جا
بلبلیلغتنامه دهخدابلبلی . [ ب ُ ب ُ ] (اِخ ) ابومحمدعبداﷲبن اسحاق بن عبیداﷲبن سوید بلبلی ، مشهور به بیطاری . محدث بود و در صفر سال 231 هَ . ق . درگذشت . او از مالک بن انس روایت ک
بلبلیلغتنامه دهخدابلبلی . [ ب ُ ب ُ ] (ع ص ، اِ)مرد سبک در سفر بسیار اعانت کننده ٔ مردم . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). بُلبل . و رجوع به بلبل شود.
بلبلی کردنلغتنامه دهخدابلبلی کردن . [ ب ُ ب ُ ک َ دَ ] (مص مرکب ) شیرین زبانی کردن . (فرهنگ فارسی معین ). پرحرفی کردن و حرفهای بیهوده و نامناسب زدن . (فرهنگ لغات عامیانه ).
بلبلی گوشلغتنامه دهخدابلبلی گوش . [ ب َ ب َ ] (ص مرکب ) دارای گوش پهن و بزرگ . (از فرهنگ فارسی معین ). بلبله گوش . بله گوش (درتداول مردم قزوین ). و رجوع به بلبله گوش و بلبلی شود.
چشم بلبلیلغتنامه دهخداچشم بلبلی . [ چ َ / چ ِ ب ُ ب ُ ] (ص نسبی ، اِ مرکب )در تداول عامه قسمی لوبیا که در خوراک و خورش ریزند. || نوعی پارچه . رجوع به چشم بلبل شود.
بلبلی کردنلغتنامه دهخدابلبلی کردن . [ ب ُ ب ُ ک َ دَ ] (مص مرکب ) شیرین زبانی کردن . (فرهنگ فارسی معین ). پرحرفی کردن و حرفهای بیهوده و نامناسب زدن . (فرهنگ لغات عامیانه ).
بلبلی گوشلغتنامه دهخدابلبلی گوش . [ ب َ ب َ ] (ص مرکب ) دارای گوش پهن و بزرگ . (از فرهنگ فارسی معین ). بلبله گوش . بله گوش (درتداول مردم قزوین ). و رجوع به بلبله گوش و بلبلی شود.
چشم بلبلیلغتنامه دهخداچشم بلبلی . [ چ َ / چ ِ ب ُ ب ُ ] (ص نسبی ، اِ مرکب )در تداول عامه قسمی لوبیا که در خوراک و خورش ریزند. || نوعی پارچه . رجوع به چشم بلبل شود.