بلاکشیلغتنامه دهخدابلاکشی . [ ب َ ک َ / ک ِ ] (حامص مرکب ) عمل و حالت بلاکش . (فرهنگ فارسی معین ). و رجوع به بلاکش و بلا کشیدن شود.
بلاکشیدهلغتنامه دهخدابلاکشیده . [ ب َ ک َ / ک ِ دَ / دِ ] (ن مف مرکب ) متحمل بلاشده . رنج دیده . سختی دیده . و رجوع به بلا کشیدن شود.
بلاکشیدهلغتنامه دهخدابلاکشیده . [ ب َ ک َ / ک ِ دَ / دِ ] (ن مف مرکب ) متحمل بلاشده . رنج دیده . سختی دیده . و رجوع به بلا کشیدن شود.
بلاکشلغتنامه دهخدابلاکش . [ ب َ ک َ / ک ِ ] (نف مرکب ) بلاکشنده . متحمل بلا. مبتلی به بلیه . (فرهنگ فارسی معین ).مردم رنجبر مبتلی به بلیه . (ناظم الاطباء). || رنجبر. سختی کش . (ف