بلافصللغتنامه دهخدابلافصل . [ ب ِ ف َ ] (ص مرکب ) (از: ب + لا(نفی ) + فصل ) بی فاصله . بلافاصله . (فرهنگ فارسی معین ). متصل . غیرمنقطع. پیوسته .- اعقاب بلافصل ؛ فرزندان مستقیم .-
دوران تاریکDark Agesواژههای مصوب فرهنگستاندورههای بلافصل بعد از سقوط تمدنها یا زمانیکه مدارک باستانشناختی مربوط به آن، در مقایسه با ادوار پیشین، به دورهای از انحطاط اشاره دارد
دورۀ پیشازسلسلههاPre-Dynastic periodواژههای مصوب فرهنگستاندورۀ بلافصل پیشازتاریخ مکتوب در مصر، پیش از تشکیل حکومت متحد در سال 3100 ق.م متـ . مصر پیشازسلسلهها Pre-Dynastic Egypt پیشازسلسلهها Predynastic