بشکوهلغتنامه دهخدابشکوه . [ ب ِ ش ُ / ب ِ ] (ص مرکب ) باشکوه . مردم صاحب شوکت و حشمت و هیبت را گویند.(برهان ). مردم صاحب شوکت و هیبت که آنرا باشکوه گویند مانند بخرد که باخرد آمده
بشکوهیدنلغتنامه دهخدابشکوهیدن . [ ب ِ دَ ] (مص ) شکوهیدن . ترسیدن . وحشت کردن : پس چندان خلق بر فجاة گرد آمدند که خالد [ بن ولید ] از او بشکوهید. (ترجمه ٔ طبری بلعمی ). خوارزمشاه چو
باشکوهدیکشنری فارسی به انگلیسیbrilliant, gallant, grand, grandiose, imperial, imposing, majestic, princely, rich, royal, splendid, sumptuous, superb
بشکوهیدنلغتنامه دهخدابشکوهیدن . [ ب ِ دَ ] (مص ) شکوهیدن . ترسیدن . وحشت کردن : پس چندان خلق بر فجاة گرد آمدند که خالد [ بن ولید ] از او بشکوهید. (ترجمه ٔ طبری بلعمی ). خوارزمشاه چو
گرم بودنلغتنامه دهخداگرم بودن . [ گ َ دَ ] (مص مرکب )به رونق بودن . با آب بودن . بشکوه بودن : گرم است با جمالت بازار خوبرویان بگذر که نیم جانی بهر نثار دارم .سعدی .
بادپرستلغتنامه دهخدابادپرست . [ پ َ رَ ] (نف مرکب ) پرستنده ٔ باد. مجازاً، هوی پرست . هوسباز : پیش آن بادپرستان بشکوه کوه ثهلان شوم انشأاﷲ. خاقانی .
احتشاملغتنامه دهخدااحتشام . [ اِ ت ِ ] (ع مص ) احتشام از؛ شرم داشتن از. بشکوهیدن از. استحیاء. (زمخشری ). || بخشم آوردن . (منتهی الارب ). || از کسی حشمت داشتن . (زوزنی ). حشمت داشت