بشکن زدنلغتنامه دهخدابشکن زدن . [ ب ِ ک َ زَ دَ ] (مص مرکب ) انگشت زدن . برآوردن آواز بقصد شادی از گذرانیدن سرانگشت انسی ابهام بر سر انسی میانین بسختی و شدت . و رجوع به بشکن و انگشت
بشکنلغتنامه دهخدابشکن . [ ب ِ ک َ ] (اِ) انگشتک . در تداول عامه آواز برآوردن در حال طرب و نشاط از میان سرانگشت ابهام بسر انگشت سبابه و یا از میان دو سبابه . آوازی که از انگشتان
بشکنلغتنامه دهخدابشکن . [ ب ِ ک َ ] (اِخ ) دهی از دهستان سرولایت بخش سرولایت شهرستان نیشابور با 461 تن سکنه . آب از قنات . محصول آنجا غلات . شغل اهالی آن زراعت ، کرباس بافی . (ا
بشکنگویش خلخالاَسکِستانی: bəčâkən دِروی: bə.škənj شالی: bəčâkən کَجَلی: b.iškin کَرنَقی: bəškənj کَرینی: bəškənj کُلوری: bəškənj گیلَوانی: bəčak لِردی: bəškənj
بشکنگویش کرمانشاهکلهری: bešeken گورانی: bešeken سنجابی: bešeken کولیایی: bešeken زنگنهای: bešeken جلالوندی: bešeken زولهای: bešeken کاکاوندی: bešeken هوزمانوندی: bešeken