بشوتنلغتنامه دهخدابشوتن . [ ب َ / ب ِ ت َ ] (اِخ ) پشوتن معنی ترکیبی آن راصاحب فرهنگ . «انجمن آرا» و «آنندراج ». تن خود را بشوی دانسته اند بخیال اینکه کلمه دری باشد اما چنین نیست
بشوتنلغتنامه دهخدابشوتن . [ ب َ / ب ِ ت َ ] (ص ) بداصل . (ناظم الاطباء). || (اِ) بمعنی بوزینه هم آمده است که میمون باشد. (برهان ). میمون است . (صحاح الفرس ) (ناظم الاطباء). بوزین
ببوتنلغتنامه دهخداببوتن . [ ب ِ ت َ] (مص ) (به لهجه ٔ شیرازی ) ببودن . بودن : که همچون مت ببوتن دل وای ره غریق العشق فی بحر الوداد.حافظ.
بشتنلغتنامه دهخدابشتن . [ ب َ ت َ ] (اِخ ) دهی به قرطبه در اندلس . (منتهی الارب ). از قرای قرطبه در اندلس . (معجم البلدان ).
بشتنفروشلغتنامه دهخدابشتنفروش . [ ب ُ ت َ ف ُ ] (اِخ ) بشتفروش . پشت فروش . کوره ای است از اعمال نیشابور که آن را بشتاسف (گشتاسب ) بنا کرد و دارای 126 قریه است . (از معجم البلدان بن
بداصللغتنامه دهخدابداصل . [ ب َ اَ ] (ص مرکب ) بدنژاد. فرومایه .(آنندراج ). بدذات . بشوتن . بدسرشت . پست نژاد. (از ناظم الاطباء). بدنسب . بدگوهر. بدگهر. بی گوهر. نانجیب . (یادداش
پردردلغتنامه دهخداپردرد. [ پ ُ دَ ] (ص مرکب ) پراز درد. پراندوه . پرداغ و درد. پرمحنت : چو بشنید سالار هاماوران دلش گشت پردرد و سر شد گران . فردوسی .بشوتن ز رودابه پردرد شدوز آن
بداصلیلغتنامه دهخدابداصلی . [ ب َ اَ ] (حامص مرکب ) بدذاتی . پست سرشتی . بشوتنی . دون نژادی . (از ناظم الاطباء).
ابوزنهلغتنامه دهخداابوزنه . [ اَ زَن ْ/ زِن ْ ن َ ] (ع اِ مرکب ) گپی . (دهار) (مهذب الاسماء). بوزینه . حمدونه . میمون . بوزنه . قرد. شادی . بهنانه . چز. سنبالو. بشوتن .
ابوقشهلغتنامه دهخداابوقشه . [ اَ ق ِ ش َ ] (ع اِ مرکب ) کپی . بوزینه . حمدونه . میمون . قرده .شادی . بهنانه . چز. بشوتن . مهنانه . درازدم . بوزنه .