بشولغتنامه دهخدابشو. [ ] (اِخ ) (چشمه ) از ناحیه ٔ تل خسروی کوه کیلویه نیم فرسنگ میانه ٔ جنوب و مشرق قریه ٔ کره است . الوار میگویند کیخسرو در این چشمه تن شویی کرده چنانچه در نا
بشوگویش خلخالاَسکِستانی: âbaš دِروی: â.baš شالی: âben کَجَلی: be.baš کَرنَقی: bəbaš کَرینی: bəbaš کُلوری: bəbən/ bəbaš گیلَوانی: bəbaš لِردی: bəbaš
بشوگویش کرمانشاهکلهری: bu: گورانی: bu: سنجابی: bu: کولیایی: bu: زنگنهای: bu: جلالوندی: bu: زولهای: bu: کاکاوندی: bu: هوزمانوندی: bu:
بشوگویش اصفهانی تکیه ای: bebe / gel طاری: bebe طامه ای: bobe طرقی: bebo کشه ای: bebo نطنزی: babe / vâbe
بشویکه ٔ ابراهیملغتنامه دهخدابشویکه ٔ ابراهیم . [ب َ ش ُ وَ ک ِ ی ِ اِ ] (ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) به لغت اندلس ، نوعی از خار است که در زمینهای سنگستان و زمینهای خشن و درشت روید و در صحراهای
بشویکه ٔ ابراهیملغتنامه دهخدابشویکه ٔ ابراهیم . [ب َ ش ُ وَ ک ِ ی ِ اِ ] (ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) به لغت اندلس ، نوعی از خار است که در زمینهای سنگستان و زمینهای خشن و درشت روید و در صحراهای
بشواذقلغتنامه دهخدابشواذق . [ ب ُ ذَ ] (اِخ ) قریه ای است بالای مرو در پنج فرسنگی آن که جماعتی از علماء از آنجا برخاسته اند و نسبت بدان بشوذقی است . (از معجم البلدان ) (از مرآت ال