بشملغتنامه دهخدابشم . [ ] (اِ) بشمه . تشمیزج است . (اختیارات بدیعی ) (تحفه ٔ حکیم مؤمن ). رجوع به تشمیزج شود.
بشملغتنامه دهخدابشم . [ ب َ ] (اِ) بشک . بژم . شبنم ریزه را گویند که سحرگاهان بر سبزه زار نشیند و سفید نماید و آنرابعربی صقیع خوانند. (برهان ) (از ناظم الاطباء) (از فرهنگ نظام
بشملغتنامه دهخدابشم . [ ب َ ] (اِخ ) نام موضعی است بغایت سردسیر میان طبرستان و ری . (از برهان ) (از جهانگیری ) (رشیدی ) (سروری ). نام دهی در نزدیکی اوشان از محال رودبار ری . (ن
بَشمhoarfrost, hoarواژههای مصوب فرهنگستاننهشتی از یخبلورهای بههمچسبیده که معمولاً بهطور مستقیم بر روی اجسام نازکی که در معرض هوا قرار دارند تشکیل میشود
بشم ،بشت ،بشش،بشمون ،بششون، بشتون /بِهِم،بهت،بهش ،بهمون ،بهشون،بهتونگویش تهرانیبه من ،به تو،به او،به ما،به شما،به ایشان
بشم وزغلغتنامه دهخدابشم وزغ . [ ب َ م ِ وَ زَ ] (ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) پشم وزغ . بفارسی طحلب است . (تحفه ٔ حکیم مؤمن ). و رجوع به پشم وزغ شود.
بشمهلغتنامه دهخدابشمه . [ ب َ م َ / م ِ ] (اِ) بشم . بشیمه . پوستی که هنوز آنرا دباغت نکرده باشند. (برهان ) (از جهانگیری ) (ناظم الاطباء) (از آنندراج ). پوست خام که آنرا سیرم گو
بشمقلغتنامه دهخدابشمق . [ ب َ م َ ] (ترکی ، اِ) بشماق . رجوع به بشماق ، بشماقچی ، بشماقدار و دزی ج 1 ص 90 شود.
بشمطلغتنامه دهخدابشمط. [ ب َ م َ ] (اِ) بشماط. در تداول مردم مغرب نان بیسکویت . (از دزی ج 1 ص 90). و رجوع به بشماط شود.