بسولغتنامه دهخدابسو. [ ] (اِ) از رموز جداولی است که هندیان در حل زیجها بکار می برند. رجوع به ماللهند ص 86 س 13 شود.
بسولغتنامه دهخدابسو. [ ] (اِخ ) برسو. چمن زاری به حومه ٔ اشرف . رجوع به ترجمه ٔ سفرنامه ٔ مازندران و استرآباد، رابینو،چ 1336 هَ . ش . بنگاه ترجمه و نشر کتاب ص 93 شود.
بثولغتنامه دهخدابثو. [ ب َث ْوْ ] (ع مص ) عرق و خوی کردن . (منتهی الارب ). خوی کردن . عرق کردن . (ناظم الاطباء).
بسودنفرهنگ فارسی عمید / قربانزاده۱. دست مالیدن؛ لمس کردن: ◻︎ لعل تو را شبی ببسودم من و هنوز / میلیسم از حلاوت آن گربهوار دست (کمالالدیناسماعیل: مجمعالفرس: بسوده).۲. سودن.۳. سفتن.