بسدینلغتنامه دهخدابسدین . [ ب ُ س َ / بُس ْ س َ ] (ص نسبی ) منسوب به بسد که مرجان باشد و مراد از سرخی است . (از غیاث ) (آنندراج ). سرخ به رنگ مرجان . (ناظم الاطباء). قرمزرنگ . به
لاله ٔ رازیلغتنامه دهخدالاله ٔ رازی . [ ل َ / ل ِ ی ِ ] (ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) نوعی لاله : لاله ٔ رازی شکفته پیش برگ یاسمن چون دهان ِ بسّدین در گوش سیمین گفته راز.منوچهری .
دبیرانهلغتنامه دهخدادبیرانه . [ دَ ن َ / ن ِ ] (ص نسبی ، ق ) دبیروار. همچون دبیران . بسان منشیان . به هیأت کاتبان : چون دو انگشت دبیرانه کند فصل بهاربه دوات بسدین اندر شبگیر پگاه
کوزابرلغتنامه دهخداکوزابر. [ ب َ ](ا) قدح . (یادداشت به خط مرحوم دهخدا) : از آن کوزابری باز کردارکلفتش بسدین و تنش زرین . رودکی (یادداشت به خط مرحوم دهخدا).[ ملک قفند] صلح خواست ا
مرمرینلغتنامه دهخدامرمرین . [ م َ م َ ] (ص نسبی ) مرمری . منسوب به مرمر. چون مرمر. سخت سپید و درخشان : یکی چون زمردین بیرم ، دوم چون بسدین مجمرسیم چون مرمرین افسر، چهارم عنبرین مد
آلالهلغتنامه دهخداآلاله . [ ل َ / ل ِ ] (اِ) شقایق . (برهان ). الاله . لاله ، یا لاله ٔ نعمان : چون دواتی بُسَدین است خراسانی وارباز کرده سر آلاله بطَرْف ِ چمنا. منوچهری .و بیت ذ