بز کوهیلغتنامه دهخدابز کوهی . [ ب ُ زِ ] (ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) رَنگ . (فرهنگ اسدی ). صدیع. قفاص . (منتهی الارب ). معز وحشیة. تیس جبلی . پازن . اُیَّل . وعل . ثیتل . ارقب . (یاددا
بزکوهیگویش خلخالاَسکِستانی: ku bəz دِروی: nečir/ku bəz شالی: načir/ kubəz کَجَلی: naččir کَرنَقی: načir کَرینی: kua bəzz کُلوری: ku bəz گیلَوانی: ku bəz لِردی: kua bəzz
بزکوهیگویش اصفهانی تکیه ای: šokâr طاری: boz-e kühi / ešgâr طامه ای: šekâr طرقی: bez-e kühi / ešgâr کشه ای: bozešgâr نطنزی: šekâr
بزِ کوهیگویش کرمانشاهکلهری: kal̆ گورانی: kal̆ سنجابی: kal̆ کولیایی: kal̆ زنگنهای: kal̆ جلالوندی: kal̆ زولهای: kal̆ کاکاوندی: kal̆ هوزمانوندی: kal̆
بزلغتنامه دهخدابز. [ ب َ ] (اِ) رسم . آئین . قاعده . قانون . طرز. روش . (برهان ). رشیدی گفته معنی آئین و روش را از بَزّ که بمعنی قماش و عربی است گرفته اند. (آنندراج ) (انجمن آ
بزلغتنامه دهخدابز. [ ب َزز ] (ع اِ) جامه . (غیاث اللغات از لطائف ). جامه ٔ ریسمانی . (برهان ). جامه یا متاع خانه از جامه مانند سلاح . (آنندراج ) (انجمن آرای ناصری ) (منتهی الا
بزلغتنامه دهخدابز. [ ب ِ ] (اِ) زنبور.(برهان ) (آنندراج ) (انجمن آرا). چون بَوز بفتح زنبور سیاه است ، شاید این بز مخفف آن باشد پس بفتح باید نه بکسر. (آنندراج ) (انجمن آرای ناص
رنگفرهنگ فارسی عمید / قربانزادهبز کوهی: ◻︎ شیر بینم شده متابع رنگ / باز بینم شده مسخر خاد (مسعودسعد: ۱۱۰)، ◻︎ رنگیم و با پلنگ اجل کارزار ما / آخر چه کارزار کند با پلنگ رنگ (سوزنی: ۲۳۲).