بزوللغتنامه دهخدابزول . [ ب َ ] (ع ص ) شتری که دندان نیش برآورده باشد. مذکر و مؤنث در وی یکسان است . ج ، بُزْل ، بُزُل . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء).
بزوللغتنامه دهخدابزول . [ ب ُ ] (ع مص ) برآمدن نیش شتر. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). برآمدن دندان نیش شتر. (المصادر زوزنی ). برآمدن دندان نیشتر شتر. (تاج المصادر بی
بذوللغتنامه دهخدابذول . [ ب َ ] (ع ص ) سخی و بخشنده . (از آنندراج ) (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). بذّال . بسیارعطا. باذل . (یادداشت مؤلف ) : صدر کبیر نظام الدوله خواجه ا
بزولینلغتنامه دهخدابزولین . [ ] (اِخ ) دهی جزء دهستان حومه ٔ بخش مرکزی شهرستان قزوین . در دامنه واقع شده و معتدل است . سکنه ٔ آن 209 تن است . آب آن از قنات و محصول آن غلات . شغل ا
بزولینلغتنامه دهخدابزولین . [ ] (اِخ ) دهی جزء دهستان حومه ٔ بخش مرکزی شهرستان قزوین . در دامنه واقع شده و معتدل است . سکنه ٔ آن 209 تن است . آب آن از قنات و محصول آن غلات . شغل ا
بزللغتنامه دهخدابزل . [ ب ُ ] (ع ص ، اِ)ج ِ بَزول ، بمعنی شتری که دندان نیش برآورده باشد. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). بُزُل . (ناظم الاطباء).
بزللغتنامه دهخدابزل . [ ب ُ ] (ع اِ) گوسفند ماده . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). ج ، بزول . (آنندراج ).
ازمیرلغتنامه دهخداازمیر. [ اِ ] (اِخ ) (خلیج ...) خلیج بزرگیست در مشرق بحرالجزائر در داخل خشکی ، و تشکیل چندین خلیج کوچک داخلی دهد.دهانه ٔ آن در طرف شمال باز ولی جهت غربی آن با د
اشهبلغتنامه دهخدااشهب . [ اَ هََ ] (ع ص ، اِ) رنگ سپید که سپیدی آن بر سیاهی غالب آمده باشد. (از المنجد) (از اقرب الموارد). سپیدی که بسیاهی زند. (مؤید الفضلاء). سپیدی که غالب بو