بزماوردلغتنامه دهخدابزماورد. [ ب َ وَ ] (اِ مرکب ) گوشت پخته و تره و خاگینه باشد که در نان تنک پیچند و مانندنواله سازند و با کارد پاره پاره کنند و خورند. و بجای حرف ثانی ، رای بی ن
بزم آوردلغتنامه دهخدابزم آورد. [ ب َ وَ ] (اِ مرکب ) بزماورد. زماورد. نواله . میسر. (یادداشت بخط دهخدا). سنبوسک . (تذکره ٔ ضریر انطاکی ). رجوع به بزماورد شود.
باماوردلغتنامه دهخداباماورد. [ وَ ] (اِخ ) ناحیه ایست در فارس . (از معجم البلدان ) (از مرآت البلدان ).
باماوردیلغتنامه دهخداباماوردی . [ وَ ] (اِخ ) ابوالقاسم عبیداﷲبن مبارک حسن بن طراد باماوردی ساکن قطیعه ٔ عجم در باب الازج بغداد. وی در حدود سال 539 هَ . ق . تولد یافت و بسال 615هَ .
باماوردیلغتنامه دهخداباماوردی . [ وَ ] (ص نسبی ) منسوب به باماورد از نواحی فارس . (از معجم البلدان ).
ابوظریفلغتنامه دهخداابوظریف .[ اَ ظَ ] (ع اِ مرکب ) بزماورد. (مهذب الاسماء). زماورد. (المعرب جوالیقی ).
لقمه ٔ خلیفهلغتنامه دهخدالقمه ٔ خلیفه . [ ل ُ م َ / م ِ ی ِ خ َ ف َ / ف ِ ] (ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) بزماورد. زماورد. نرگس خوان . نرگسه خوان . لقمه ٔ قاضی . نواله . میسر. مهنّا. نرجس ال
لقمه ٔ قاضیلغتنامه دهخدالقمه ٔ قاضی . [ ل ُ م َ / م ِ ی ِ ] (ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) بزماورد. زماورد. نواله . نرگس خوان . نرجس المائده . مُیسر. مهنّا. نواله . نرگسه خوان . لقمه ٔ خلیفه