بزمانلغتنامه دهخدابزمان . [ ] (اِخ ) طایفه ای از طوایف بلوچستان مرکزی به ناحیه ٔ بمپور. این طایفه مرکب از 40 خانوار است که در کوه بزمان سکونت دارند. مذهبشان شیعه است و فقیرو بی ب
بزمانلغتنامه دهخدابزمان . [ ب َ / ب ُ ] (اِ) میل . خواهش . (ناظم الاطباء). || (ص ) مخمور و بیدماغ . (آنندراج ). مست و اندوهگین . (ناظم الاطباء). مخمور. غمگین ، و قیل با باء و زای
بزمانلغتنامه دهخدابزمان . [ ب ِزَ ] (ق مرکب ) (از: ب + زمان ) درزمان . فی الفور. درساعت . دردم . فوراً. (یادداشت بخط دهخدا) : خبر شنید که شیری براه دید کسی ز جنگ روی بدان صید کرد
اسفندیارلغتنامه دهخدااسفندیار.[ اِ ف َ ] (اِخ ) مهتر آذربایجان بزمان عمر خلیفه ٔ ثانی . حمداﷲ مستوفی گوید : عمر خطاب بکربن عبداﷲ را با امرا و سپاه فراوان بجانب آذربایجان فرستاد، آنج
ابونصرلغتنامه دهخداابونصر. [ اَ ن َ ] (اِخ ) حاجب بزمان مسعود غزنوی . رجوع به تاریخ بیهقی چ ادیب ص 285، 286، 290، 376، 445، 451، 489، 492، 518، 555، 639، 640 شود.