برکرانلغتنامه دهخدابرکران . [ب َ ک َ ] (ص مرکب ، ق مرکب ) برکنار. دور : کسی را که بینی ز حق برکران منه با وی ای خواجه حق در میان . سعدی .رجوع به کران شود.
برکرانلغتنامه دهخدابرکران . [ب َ ک َ ] (ص مرکب ، ق مرکب ) برکنار. دور : کسی را که بینی ز حق برکران منه با وی ای خواجه حق در میان . سعدی .رجوع به کران شود.
برکردنلغتنامه دهخدابرکردن . [ ب َ ک َ دَ ] (مص مرکب ) بلند کردن . بربردن . بالا بردن . (فرهنگ فارسی معین ). برداشتن . رجوع به بردن و برداشتن و بالا بردن شود : بدخواه تو هرچند حقیر
برکردهلغتنامه دهخدابرکرده . [ ب َ ک َ دَ / دِ ] (ن مف مرکب ) افروخته . (از ناظم الاطباء). روشن . مشتعل .- چراغ برکرده ؛ چراغ افروخته .- مشعله برکرده ؛ با مشعل روشن و فروزان . (ا