برهمنفرهنگ انتشارات معین(بَ رَ مَ) [ سنس . ] (ص . اِ.) = برهمند: 1 - عضو بالاترین طبقه در دین هندو. 2 - روحانی دین هندو.
برهمنلغتنامه دهخدابرهمن . [ ب َ رَ م َ / ب َ هََ م َ ] (ص ، اِ) در سانسکریت به معنی مطلق پیشوایان روحانی ، یکی از سه طبقه ٔ مردم در آیین برهمایی . (حاشیه ٔ معین بر برهان قاطع). ب
برهمن آبادلغتنامه دهخدابرهمن آباد. [ ب َ رَ م َ ] (اِخ ) برهمناباذ. نام قدیم شهر منصوره به هندوستان . (یادداشت دهخدا). و رجوع به الجماهر بیرونی ص 48 و تحقیق ماللهند ص 162 شود.
برهمندلغتنامه دهخدابرهمند. [ ب َ رَ م َ ] (ص ، اِ) به معنی برهمن است که پیر و مرشد و حکیم و دانشمند و اصیل و نجیب هنود باشد. (برهان ). مزیدعلیه برهمن . (آنندراج ). دانشمند هندوان
برهمندیلغتنامه دهخدابرهمندی . [ ب َ رَ م َ / ب َ هََ م َ ] (حامص ) برهمند بودن : برهمندی را بدل در جای کن گر همی زایزد بترسی چون شمند.ناصرخسرو.
برهمنیلغتنامه دهخدابرهمنی . [ ب َ رَ م َ / ب َ هََ م َ ] (ص نسبی ) منسوب به برهمن . (فرهنگ فارسی معین ).- آیین برهمنی . رجوع به برهمایی شود.