برافرازندهلغتنامه دهخدابرافرازنده . [ ب َ اَ زَ دَ / دِ ] (نف مرکب ) بلندکننده . بالابرنده . || برکشنده . رجوع به افرازنده شود.
براندازهلغتنامه دهخدابراندازه . [ ب َ اَ زَ / زِ ] (ص مرکب ) بفراخور. باندازه : همان نیز ز ایرانیان هرکه بودبراندازه شان پایگه برفزود. فردوسی . || به حد اعتدال : بزال آنگهی گفت تندی
براندازیدنلغتنامه دهخدابراندازیدن . [ ب َ اَ دَ ] (مص مرکب ) ورانداز کردن : برانداز صد بار و یک بار بر.
برانگیزندهلغتنامه دهخدابرانگیزنده . [ ب َ اَ زَ دَ / دِ ] (نف مرکب ) باعث . (مهذب الاسماء). بپا دارنده . تحریک کننده . وادار کننده . رجوع به برانگیختن شود.
دجال افکنلغتنامه دهخدادجال افکن . [ دَج ْ جا اَ ک َ ] (نف مرکب ) براندازنده و نیست کننده ٔ دجال و از آن مراد مهدی یا مسیح باشد : زانکه شیطان سوز و دجال افکنست آدم مهدی مکان می خواندش
مدهدملغتنامه دهخدامدهدم . [ م ُ دَ دِ ] (ع ص ) ویران سازنده و براندازنده . (از آنندراج ) (ناظم الاطباء). هادم . (از متن اللغة). نعت فاعلی است از دهدمة. کسی که برگرداند بعض چیزی ر
خانه کنلغتنامه دهخداخانه کن . [ ن َ / ن ِ ک َ ] (نف مرکب ) مسرف . خانه براندازنده . ناخلف . مدبر که خانه ٔ پدر براندازد. (شرفنامه ٔ منیری ). خانه ویران کننده . (غیاث اللغات ) (آنند
براندازلغتنامه دهخدابرانداز. [ ب َ اَ ] (اِمص مرکب ) ورانداز. || (نف مرخم ) مخفف براندازنده به معنی نابودکننده . از بین برنده . منهدم کننده . ناچیزکننده .رجوع به برانداختن در همین
ذوالحاجتینلغتنامه دهخداذوالحاجتین . [ ذُل ْ ج َ ت َ ] (اِخ ) لقب محمدبن ابراهیم بن منقذ یاسر، او نخستین کسی بود که با ابوالعباس سفّاح براندازنده ٔ دولت بنی امیّة بیعت کرد و سفّاح بدو