برابخلغتنامه دهخدابرابخ . [ب َ ب ِ ] (ع اِ) ج ِ بربخ ، آب راهه ٔ سفالین و غیرنمایان خلاجای که از بام تا زمین باشد. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد از صحاح ). || موریها. (یادداشت مؤ
بربخلغتنامه دهخدابربخ . [ ب َ ب َ ] (ع اِ) آب راهه ٔ سفالین غیرنمایان خلاجای که از بام تا زمین باشد. ج ، برابخ . (منتهی الارب )(آنندراج ) (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). || نا
مثانهلغتنامه دهخدامثانه . [ م َ ن َ / ن ِ ] (ع اِ) آبدان و آن جزء از بدن حیوان که در وی کمیز جمعمی گردد. (ناظم الاطباء). کیسه ٔ بول که در شکم می باشد. (غیاث ). آبگاه . کمیزدان .