معنی بدیهى | واژه یاب

جست‌وجوی دقیق

آنچه که دانستن آن محتاج تفکر نباشد،واضح و آشکار

axiomatic, evident, necessary, obvious, self-evident, self-explanatory, truism

postulate

بدترکیب، بدقواره، بدسیما، بدلقا، کریهالمنظر ≠ خوشظاهر، خوشقواره، خوشمنظر

۱. آشکار، روشن، مبرهن، غیرقابلانکار، واضح، هویدا ۲. مرتجل ≠ غیربدیهی

بدیهیه . [ ب َ هی ی َ / ی ِ ] (ص نسبی ) مؤنث بدیهی : امور بدیهیه . ج ، بدیهیات . (فرهنگ فارسی معین ).

بدیهی، جزیی، ناچیز، مبتذل، بیهوده، بی مزه، چیزهای بی اهمیت، نا قابل

بدیهیات.

بدهيد

بدهيد(مؤنث)

بدیهی است