بدگهرلغتنامه دهخدابدگهر. [ ب َ گ ُ هََ ] (ص مرکب ) مخفف بدگوهر. بداصل و بدذات . (از برهان قاطع) (از هفت قلزم ) : بدو گفت : این نزد بهرام بربگو ای سبک مایه ٔ بدگهر. فردوسی .مرا نا
بدگهریلغتنامه دهخدابدگهری . [ ب َ گ ُ هََ ] (حامص مرکب ) بدگوهری . بداصلی . بدذاتی . و رجوع به بدگهر شود.
بدگهریلغتنامه دهخدابدگهری . [ ب َ گ ُ هََ ] (حامص مرکب ) بدگوهری . بداصلی . بدذاتی . و رجوع به بدگهر شود.
بدنهادلغتنامه دهخدابدنهاد. [ ب َ ن ِ / ن َ ] (ص مرکب ) بدگهر و بدسرشت . (آنندراج ). خائن و نمک بحرام و مفسد. (ناظم الاطباء).
تیره گهرلغتنامه دهخداتیره گهر. [ رَ / رِ گ ُ هََ ] (ص مرکب ) بدگهر. سیاه گهر. بدسرشت و تیره نهاد : گور و ملک الموت بهم بینداز توگر گرز زنی بر عدوی تیره گهر بر. سنائی .رجوع به تیره ش