بدائیةلغتنامه دهخدابدائیة. [ ب َ ئی ی َ ] (اِخ ) گروهی که بداء را درباره ٔ خداوند متعال جایزمی دانند. (از تعریفات جرجانی ). از غلاة شیعه که بداءرا درباره ٔ حق تعالی جایز دانسته ان
بدائهلغتنامه دهخدابدائه . [ ب َ ءِه ْ ] (ع اِ) ج ِ بَداهة. (از ناظم الاطباء) (از معجم متن اللغة). || بدایع وعجایب : له بدائه فی الکلام و الشعر و الجواب ؛ ای بدائع و عجائب . (اقرب
بدوئیه کوه پنجیلغتنامه دهخدابدوئیه کوه پنجی . [ ] (اِخ ) از ایلات کرمان و بلوچستان . (جغرافیای سیاسی کیهان ص 94).
بدايةدیکشنری عربی به فارسیاغاز , ابتدا , شروع , تاخت و تاز , حمله , هجوم , اصابت , وهله , اغازيدن , دايرکردن , عازم شدن
بداییلغتنامه دهخدابدایی . [ ب َ ] (ص نسبی ) منسوب به بدایة و آنان گروهی از غلاة روافض اند که بداء رادر مورد خدای متعال جایز می دانند. (از کتاب الانساب سمعانی ورق 68 الف ). و رجوع
شیعةلغتنامه دهخداشیعة. [ ع َ ] (اِخ ) گروهی از هواداران حضرت امیرالمومنین علی بن ابیطالب و حضرت فاطمه و اولاد ایشان سلام اﷲ علیهم اجمعین . ج ، اَشْیاع ، شیَع. (منتهی الارب ) (آن
بدائهلغتنامه دهخدابدائه . [ ب َ ءِه ْ ] (ع اِ) ج ِ بَداهة. (از ناظم الاطباء) (از معجم متن اللغة). || بدایع وعجایب : له بدائه فی الکلام و الشعر و الجواب ؛ ای بدائع و عجائب . (اقرب
بدوئیه کوه پنجیلغتنامه دهخدابدوئیه کوه پنجی . [ ] (اِخ ) از ایلات کرمان و بلوچستان . (جغرافیای سیاسی کیهان ص 94).