بخشدارلغتنامه دهخدابخشدار. [ ب َ ] (نف مرکب ) دارنده ٔ بخش . || (اصطلاح اداری و سیاسی ) کسی که امور یک بخش را تحت نظر فرماندار اداره می کند.
بخشدارفرهنگ انتشارات معین(بَ) (ص فا. اِ.) کسی که از جانب وزارت کشور امور یک بخش را تحت نظر فرماندار ادراه کند.
بخشدارفرهنگ فارسی عمید / قربانزادهکارمند وزارت کشور که چند دهستان را اداره میکند و تحت نظر فرماندار یا استاندار است.
بخشداریلغتنامه دهخدابخشداری . [ ب َ ] (حامص مرکب ) عمل و شغل بخشدار. || (اِ مرکب ) جایی که بخشدار در آن امور بخش را اداره می کند.
بخشداریفرهنگ انتشارات معین( ~.) 1 - (حامص .) عمل و شغل بخشدار. 2 - ( اِ.) محلی که بخشدار در آن حوزة خود را اداره کند.
بخشداریفرهنگ فارسی عمید / قربانزاده۱. شغل و عمل بخشدار.۲. (اسم) ادارهای که بخشدار در آنجا به کارهای مربوط به بخش رسیدگی میکند.
بخشداریلغتنامه دهخدابخشداری . [ ب َ ] (حامص مرکب ) عمل و شغل بخشدار. || (اِ مرکب ) جایی که بخشدار در آن امور بخش را اداره می کند.
بخشداریفرهنگ انتشارات معین( ~.) 1 - (حامص .) عمل و شغل بخشدار. 2 - ( اِ.) محلی که بخشدار در آن حوزة خود را اداره کند.
بخشداریفرهنگ فارسی عمید / قربانزاده۱. شغل و عمل بخشدار.۲. (اسم) ادارهای که بخشدار در آنجا به کارهای مربوط به بخش رسیدگی میکند.