بجلغتنامه دهخدابج . [ ب ُج ج ] (ع اِ) چوزه ٔ مرغ . (آنندراج ). جوجه مرغ . فرخ . فروخ . || (اِخ ) نام شمشیر زهیربن خباب . (آنندراج ).
بجلغتنامه دهخدابج . [ ب َ ] (اِ) پالایش شراب و مانند آن . (فرهنگ رشیدی ). پالایش آب و شراب و امثال آن باشد. (برهان قاطع) (از فرهنگ رشیدی ) (انجمن آرای ناصری ) (آنندراج ). || ز
بژلغتنامه دهخدابژ. [ ب َ / ب ُ ] (اِ) برف و دمه . (برهان ). || سرماریزه را گویند و آن چیزیست که در وقت شدت سرما بمانند زرک و زرورق از هوا ریزد. (برهان ) (ناظم الاطباء). برف ری
بج حورانلغتنامه دهخدابج حوران . [ ب َج ْ ج ُ ح َ ] (اِخ ) از نواحی دمشق و ابوعبداﷲ یحیی از بج حوران بوده است . قریه ای نزدیک باب دمشق و از توابع بانیاس . (از معجم البلدان ).
بج بجلغتنامه دهخدابج بج . [ ب ِ ب ِ ] (اِ صوت ) سخنی باشد که پوشیده از مردم گویند. (سروری ). پچ پچ . بیخ گوشی . در گوشی . || لفظی است که شبان گوسفندان و بز را بدان خواند. (سروری
بج حورانلغتنامه دهخدابج حوران . [ ب َج ْ ج ُ ح َ ] (اِخ ) از نواحی دمشق و ابوعبداﷲ یحیی از بج حوران بوده است . قریه ای نزدیک باب دمشق و از توابع بانیاس . (از معجم البلدان ).
بج بجلغتنامه دهخدابج بج . [ ب ِ ب ِ ] (اِ صوت ) سخنی باشد که پوشیده از مردم گویند. (سروری ). پچ پچ . بیخ گوشی . در گوشی . || لفظی است که شبان گوسفندان و بز را بدان خواند. (سروری