ببوواژهنامه آزاد(گنابادی) بَبُوْ؛ اِی، بع بع، اَه اَ ه. صوت یا آوایی است که برای شماتت کردن یا اظهار تعجب، بسته به موقعیت، کاربرد دارد.
بَبُوْگویش گنابادی در گویش گنابادی یک آوا است که برای شماتت کردن یا اظهار تعجب بسته به موقعیت کاربرد دارد ، اِی بع بع ، اَه اَ ه
ببوتنلغتنامه دهخداببوتن . [ ب ِ ت َ] (مص ) (به لهجه ٔ شیرازی ) ببودن . بودن : که همچون مت ببوتن دل وای ره غریق العشق فی بحر الوداد.حافظ.
ببوتنلغتنامه دهخداببوتن . [ ب ِ ت َ] (مص ) (به لهجه ٔ شیرازی ) ببودن . بودن : که همچون مت ببوتن دل وای ره غریق العشق فی بحر الوداد.حافظ.