بایهلغتنامه دهخدابایه . [ی َ ] (معرب ، اِ) پایه . پشتیبان . (از دزی ج 1 ص 49). معرب پایه . || مقام . و رجوع به پایه شود.
بایهلغتنامه دهخدابایه .[ ی َ / ی ِ ] (اِخ ) دهی از دهستان دشتابی بخش بوئین شهرستان قزوین . در 24 هزارگزی شمال غربی مرکز بخش ، سکنه ٔ آن 200 تن ، آب آن از قنات ، محصول آن غلات ،
بایةلغتنامه دهخدابایة. [ ی ِ ] (اِخ ) دهی از دهستان ییلاق بخش حومه ٔ شهرستان سنندج در 45 هزارگزی شمال خاوری سنندج ، سکنه ٔ آن 150 تن . آب آن از چشمه . محصول آن غلات است . (از فر
بایه کلالغتنامه دهخدابایه کلا. [ ی ِک َ ] (اِخ ) از دهات مازندران . (از ترجمه ٔ مازندران و استرآباد رابینو). در فرهنگ جغرافیایی ایران این نام تحت عنوان بایعکلا و بدین شرح آمده : دهی
بایه کلالغتنامه دهخدابایه کلا. [ ی ِک َ ] (اِخ ) از دهات مازندران . (از ترجمه ٔ مازندران و استرآباد رابینو). در فرهنگ جغرافیایی ایران این نام تحت عنوان بایعکلا و بدین شرح آمده : دهی
بایةلغتنامه دهخدابایة. [ ی ِ ] (اِخ ) دهی از دهستان ییلاق بخش حومه ٔ شهرستان سنندج در 45 هزارگزی شمال خاوری سنندج ، سکنه ٔ آن 150 تن . آب آن از چشمه . محصول آن غلات است . (از فر
بای کلالغتنامه دهخدابای کلا. [ ک َ ] (اِخ ) از دهات راسته پی سوادکوه است . (از ترجمان مازندران و استرآباد رابینو ص 155). رجوع به بایه کلا شود.
بایوهواژهنامه آزاد۱- از آنجا که منشأ کلمه زبان کردی و یک واژۀ ترکیبی محلی کردی است، لذا چنین (بایه وه) نوشته میشود. [با + ی + ه + وه] که هرکدام آوا و اشاره و معنی خاصی داشته و در