بایستنلغتنامه دهخدابایستن . [ ی ِ ت َ ](مص ) لازم بودن . واجب بودن . ضروری بودن . (ناظم الاطباء). لزوم . وجوب . محتاج ٌالیه بودن . (آنندراج ). ضرورت داشتن . لزوم داشتن . واجب آمدن
بایستنیلغتنامه دهخدابایستنی . [ ی ِ ت َ ] (ص لیاقت )چیز لازم . آنچه مورد حاجت است . لازم . واجب . (ناظم الاطباء). مورد نیاز. مورد احتیاج . شایستنی : ز بایستنی هرچه در گنج بودز دینا
بایستندگویش خلخالاَسکِستانی: bəvənderən دِروی: bə.(və)nder.nd(ə) شالی: bəndarinde کَجَلی: bəndar.ənd کَرنَقی: bəndarənd کَرینی: bəndarəndə کُلوری: bəvəndarənd گیلَوانی: bənderən
بایستندگویش کرمانشاهکلهری: bu:sen گورانی: bu:sen سنجابی: bu:sen کولیایی: bu:sen زنگنهای: bu:sen جلالوندی: bo:sen زولهای: bo:sen کاکاوندی: bo:sen هوزمانوندی: bo:sen
بایستنیفرهنگ فارسی عمید / قربانزادهواجب؛ لازم: ◻︎ بگفتند کز ما تو داناتری / به بایستنیها تواناتری (فردوسی۲: ۱۹۶).
بایستنیلغتنامه دهخدابایستنی . [ ی ِ ت َ ] (ص لیاقت )چیز لازم . آنچه مورد حاجت است . لازم . واجب . (ناظم الاطباء). مورد نیاز. مورد احتیاج . شایستنی : ز بایستنی هرچه در گنج بودز دینا
بایستنیفرهنگ فارسی عمید / قربانزادهواجب؛ لازم: ◻︎ بگفتند کز ما تو داناتری / به بایستنیها تواناتری (فردوسی۲: ۱۹۶).