باگهلغتنامه دهخداباگه . [ گ ِ ] (اِخ ) نام پدر مردونت فرمانده ٔ دسته ای از اهالی جزایر اری تره که در جنگ میکال بکمک خشیارشا شرکت داشت . و رجوع به ایران باستان پیرنیا ج 1 ص 737 ش
باگهرلغتنامه دهخداباگهر. [ گ ُ هََ ] (ص مرکب ) (از: با + گهر) نجیب . اصیل . شریف . باگوهر. گوهری . نژاده : جوان ارچه دانا بود باگهرابی آزمایش نگیرد هنر. فردوسی .یکی باگهر بود نام
باگهرلغتنامه دهخداباگهر. [ گ ُ هََ ] (ص مرکب ) (از: با + گهر) نجیب . اصیل . شریف . باگوهر. گوهری . نژاده : جوان ارچه دانا بود باگهرابی آزمایش نگیرد هنر. فردوسی .یکی باگهر بود نام
باگوهرلغتنامه دهخداباگوهر. [گ َ / گُو هََ ] (ص مرکب ) (از: با + گوهر) باگهر. گوهری . نجیب . اصیل . شریف . نیک نژاد. نژاده : به لشکر یکی مرد بد شهره نام خردمند و با گوهر و نام و کا
اصل پاکلغتنامه دهخدااصل پاک . [ اَ ] (ص مرکب ) اصیل . بااصل . نجیب . باگهر : با مردم اصل پاک و عاقل آمیزوز نااهلان هزار فرسنگ گریز. خیام .و رجوع به اصل شود.
اصیل زادهلغتنامه دهخدااصیل زاده . [اَ دَ / دِ ] (ن مف مرکب / ص مرکب ) آنکه از خاندانی اصیل باشد. بااصل . باگهر. باگوهر. نجیب : اصیل زاده و از خانواده ٔ حرمت بزرگوار و به اقبال و دولت
اصیلفرهنگ نامها(تلفظ: asil) (عربی) صاحب نسب ، شریف ، نژاده ، باگهر ، والاتبار ، دارندهی نژاد گزیده ، نجیب .