باوردلغتنامه دهخداباورد. [ وَ ] (اِخ ) دهی از دهستان حومه ٔ بخش لنگه ٔ شهرستان لار که در 24هزارگزی شمال لنگه در دامنه واقع است و 182 تن سکنه دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 7).
باوردلغتنامه دهخداباورد. [ وَ] (اِخ ) همان ابیورد خراسان است که بین سرخس و نسا قرار دارد. (از معجم البلدان ). نام بلده ای است در خراسان و گویند کیکاوس زمینی به باوردبن گودرز به ا
باوردبن جودرزلغتنامه دهخداباوردبن جودرز. [ وَ دِن ِ دَ ] (اِخ ) آنکه شهر ابیورد (باورد) را به خراسان بنا کرد. و رجوع به آثار البلاد قزوینی ص 289 شود.
باوردانلغتنامه دهخداباوردان . [ وَ ] (اِخ ) دهی از دهستان چارکی بخش لنگه ٔ شهرستان لار. در 66 هزارگزی شمال باختر لنگه . سکنه 121 تن . محصول خرما. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج 7). دو
باوردیلغتنامه دهخداباوردی . [ وَ ] (اِخ ) ابومحمد عبداﷲبن عقیل باوردی از باورد خراسان و معتزلی بود. در اصفهان سکونت داشت و پس از سال 420 هَ . ق . درگذشت . (از معجم البلدان ).
باوردبن جودرزلغتنامه دهخداباوردبن جودرز. [ وَ دِن ِ دَ ] (اِخ ) آنکه شهر ابیورد (باورد) را به خراسان بنا کرد. و رجوع به آثار البلاد قزوینی ص 289 شود.
باوردیلغتنامه دهخداباوردی . [ وَ ] (اِخ ) ابومحمد عبداﷲبن عقیل باوردی از باورد خراسان و معتزلی بود. در اصفهان سکونت داشت و پس از سال 420 هَ . ق . درگذشت . (از معجم البلدان ).
باوردیلغتنامه دهخداباوردی . [ وَ ] (ص نسبی ) منسوب به باورد را گویند. (برهان قاطع). منسوب است به شهرکی در خراسان که به وجوه ثلاثه ٔ اباورد وباورد و ابیورد خوانده میشود. (از انساب
باوردانلغتنامه دهخداباوردان . [ وَ ] (اِخ ) دهی از دهستان چارکی بخش لنگه ٔ شهرستان لار. در 66 هزارگزی شمال باختر لنگه . سکنه 121 تن . محصول خرما. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج 7). دو