بانوالغتنامه دهخدابانوا. [ ن َ ] (ص مرکب ) که نوا داشته باشد. با برگ و نوا. دارا. توانگر. (شرفنامه ٔ منیری ). دارنده . مقابل بینوا.(فرهنگ لغات شاهنامه ). باسامان . باسرانجام . (آ
بانوانهلغتنامه دهخدابانوانه . [ ن ُ ن َ / ن ِ ] (ص نسبی ، ق مرکب ) زنانه . همچون زنان . به رسم زنان . به آیین بانوان : خواست تا بانوی فسانه سرای آرد آیین بانوانه بجای .نظامی .
بانوانهلغتنامه دهخدابانوانه . [ ن ُ ن َ / ن ِ ] (ص نسبی ، ق مرکب ) زنانه . همچون زنان . به رسم زنان . به آیین بانوان : خواست تا بانوی فسانه سرای آرد آیین بانوانه بجای .نظامی .