بالونلغتنامه دهخدابالون . (فرانسوی ، اِ) بالن . چادری که درون آن را از گاز پرسازند و به هوا رها کنند. (از فرهنگ نظام ). محفظه ای که از گاز پرشده باشد و با آن توان به آسمان رفت .
بالونفرهنگ انتشارات معین(لُ) [ فر. ] ( اِ.) کره ای بزرگ که پوشش آن از پارچه یا چرم غیرقابل نفوذ است و داخل آن را از گازهای سبک (سبک تر از هوا) پر کنند در نتیجه به آسمان صعود کند.
بالونفرهنگ فارسی عمید / قربانزادهوسیلهای برای پرواز، مرکب از یک کیسۀ بزرگ حاوی گازهای سبکتر از هوا و سبدی برای حمل بار و مسافر که بهوسیلۀ ریسمانهایی به هم متصل شده.
بالونballoonواژههای مصوب فرهنگستانوسیلهای هوایی که نیروی جلوبرنده ندارد و بر بعضی از آنها موتور نصب میشود
بعلونلغتنامه دهخدابعلون . [ ب َ ] (ع اِ) سختی گرما. || آثارفرود آمدن قوم که بعد رفتن باقی ماند. (آنندراج ).
بالون حجمسنجیvolumetric flaskواژههای مصوب فرهنگستانظرفی آزمایشگاهی که عمدتاًً برای تهیۀ حجمهای معینی از محلول به کار میرود