بالابرلغتنامه دهخدابالابر. [ ب َ ] (نف مرکب ) به بالا برنده . حمل کننده بسوی بالا. صعوددهنده . صاعدکننده . || (اِ مرکب ) بالاتنه . (ناظم الاطباء).
بالابَر 1elevator 2, ascenseur 2 (fr.)واژههای مصوب فرهنگستاناتاقکی برای بالا و پایین بردن بار در ساختمان
بالابَر جمعشوscissor lift, scissor jack, scissor driveواژههای مصوب فرهنگستانسکویی نصبشده بر روی دو جفت بازوی بههممحورشده که جابهجایی عمودی را ممکن میکند
بالابر کمتوانانwheelchair liftواژههای مصوب فرهنگستاننوعی بالابر قابلنصب در وسایل نقلیۀ عمومی که آنها را برای افراد کمتوان دسترسپذیر میکند
بالابر کمتوانانwheelchair liftواژههای مصوب فرهنگستاننوعی بالابر قابلنصب در وسایل نقلیۀ عمومی که آنها را برای افراد کمتوان دسترسپذیر میکند