بارک اﷲ گفتنلغتنامه دهخدابارک اﷲ گفتن . [ رَ کَل ْ لاه گ ُ ت َ ] (مص مرکب ) آفرین خواندن . مرحبا گفتن . تحسین کردن کسی را.
بارک اﻟﻠﻪفرهنگ فارسی عمید / قربانزادههنگام اظهار شادی یا خشنودی یا تحسین کسی به کار میرود؛ آفرین؛ مرحبا: بارکالله، گُل کاشتی.
بارک اﷲ گفتنلغتنامه دهخدابارک اﷲ گفتن . [ رَ کَل ْ لاه گ ُ ت َ ] (مص مرکب ) آفرین خواندن . مرحبا گفتن . تحسین کردن کسی را.
بارکلغتنامه دهخدابارک . [ رَ ] (ع فعل ) مخفف بارک اﷲ. ظهوری در تعریف نور سپور (کذا) گفته : بر ایوان کند چون سلام آفتاب دهد ابر و طاق بارک جواب . (آنندراج ) .مؤلف قاموس کتاب مقد
بارک الغتنامه دهخدابارک ا. [ رَ کَل ْلاه ] (ع جمله ٔ فعلیه ٔ دعایی ) به محل تحسین و تعجب مستعمل است . (آنندراج ) (دِمزن ). خدا مبارک کرد یا کند. لفظ مذکور بیشتر در تعجب و تحسین اس
چنانهنلغتنامه دهخداچنانهن . [ چ َ هََ ] (صوت ) کلمه ٔ تحسین است به معنی آفرین و بارک اﷲ که همه نیکی ها در ضمن آن هست ، یعنی وصف نتوان کرد از غایت نیکویی . (برهان ) (از جهانگیری )
خهی خهیلغتنامه دهخداخهی خهی . [ خ َ خ َ ] (صوت ) کلمه ٔتحسین یعنی مرحبا. بارک اﷲ. آفرین . (ناظم الاطباء).