بارکلغتنامه دهخدابارک . [ رَ ] (ع فعل ) مخفف بارک اﷲ. ظهوری در تعریف نور سپور (کذا) گفته : بر ایوان کند چون سلام آفتاب دهد ابر و طاق بارک جواب . (آنندراج ) .مؤلف قاموس کتاب مقد
بارکلغتنامه دهخدابارک . [ رِ ] (ص ، اِ) مخفف باریک است که در مقابل گنده باشد. (برهان ). مخفف باریک . (رشیدی ) (دِمزن ). رجوع به بارکک شود.(فرهنگ اسدی چ عباس اقبال ص 297). (مخفف
بارکلغتنامه دهخدابارک . [ رِ ] (ع ص ، اِ) یکی برک بمعنی شتران اهل خباء و غیر آنها که شبانگاه به خوابگاه بازگردند. (منتهی الارب ). در اقرب الموارد و تاج العروس شتران اهل هواء آمد
بارک اﷲ گفتنلغتنامه دهخدابارک اﷲ گفتن . [ رَ کَل ْ لاه گ ُ ت َ ] (مص مرکب ) آفرین خواندن . مرحبا گفتن . تحسین کردن کسی را.
بارک الغتنامه دهخدابارک ا. [ رَ کَل ْلاه ] (ع جمله ٔ فعلیه ٔ دعایی ) به محل تحسین و تعجب مستعمل است . (آنندراج ) (دِمزن ). خدا مبارک کرد یا کند. لفظ مذکور بیشتر در تعجب و تحسین اس
بارک اللهفرهنگ انتشارات معین(رِ یا رَ کَ لْ لا) [ ع . ] ( جملة دعایی .) = باریکلا: آفرین خدا بر تو باد.
بارک اﻟﻠﻪفرهنگ فارسی عمید / قربانزادههنگام اظهار شادی یا خشنودی یا تحسین کسی به کار میرود؛ آفرین؛ مرحبا: بارکالله، گُل کاشتی.
بارک اﷲ گفتنلغتنامه دهخدابارک اﷲ گفتن . [ رَ کَل ْ لاه گ ُ ت َ ] (مص مرکب ) آفرین خواندن . مرحبا گفتن . تحسین کردن کسی را.