بارفروشلغتنامه دهخدابارفروش . [ ف ُ ] (نف مرکب ) آنکه در میدانی واسطه ٔ فروش میوه و خواربار و دیگر محصولات آورده ٔ زارع یا چاروادار و یا ساربان است . آنکه بار دیگران را فروشد و خود
بارفتنیلغتنامه دهخدابارفتنی . [ ف َ ت َ ] (ص نسبی ) منسوب به بارفتن . از بارفتن . || به رنگ بارفتن ، سپید تیره که کمی به کبود زند.