بارانهلغتنامه دهخدابارانه . [ ن َ / ن ِ ] (اِ) شه تیرکه چوب کلان مکان باشد. (آنندراج ) (دِمزن ). تره ٔ [ ظ: طره ٔ ] جلو عمارات . (ناظم الاطباء). رجوع به شعوری ج 1 ورق 191 شود. ||
بارانهفرهنگ نامها(تلفظ: bārāne) (باران + ه (پسوند نسبت)) ، منسوب به باران، ← باران ؛ علاوه بر این نام رستنی ]گیاهی[ است ، بادرنجبویه ، بادرنگبویه .
بارانه کردنلغتنامه دهخدابارانه کردن . [ ن َ / ن ِ ک َ دَ ] (مص مرکب ) بمخاطره افتادن . (شعوری ج 1 ورق 180). بخطر و در مخاطره افتادن . (ناظم الاطباء: بارانه ). || از یک جا پریدن . (شعور
بارانه کردنلغتنامه دهخدابارانه کردن . [ ن َ / ن ِ ک َ دَ ] (مص مرکب ) بمخاطره افتادن . (شعوری ج 1 ورق 180). بخطر و در مخاطره افتادن . (ناظم الاطباء: بارانه ). || از یک جا پریدن . (شعور
اهالیللغتنامه دهخدااهالیل . [ اَ] (ع اِ) بارانها. واحد ندارد. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). || ج ِ هِلال . بمعنی ماه نو یا ماه دوشبه و جز آن . (منتهی الارب ). و رجوع به هلال شود.
مرابیعلغتنامه دهخدامرابیع. [ م َ ] (ع اِ) بارانهای اول بهار. (از متن اللغة) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) : مرابیع کرم و مصابیح ظلم و ینابیع حکم و مجاریح امم بودند. (ترجمه ٔ