باد نوروزلغتنامه دهخداباد نوروز. [ دِ ن َ / نُو ] (ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) بمعنی باد بهار است . (برهان ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). || نام لحنی باشد از موسیقی . (برهان ) (آنندراج ).
باد نوروزیلغتنامه دهخداباد نوروزی . [ دِ ن َ / نُو ] (ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) بادی که بموسم نوروز وزد، مقابل باد خزانی . رجوع به باد و باد بهاری شود : بقول چرخ گردان بر زبان باد نوروزی
بادفرهنگ مترادف و متضاد۱. هوا ۲. آماس، آماه، نفخ، ورم ۳. پف، فوت، تیز، ریح ۴. توفان، شمیم، صرصر، نسیم، نفخه ۵. بادا، باشد ۶. افاده، خودبینی، تکبر، خودبزرگ بینی، غرور، فیس، نخوت ۷. ابه
باد نوروزیلغتنامه دهخداباد نوروزی . [ دِ ن َ / نُو ] (ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) بادی که بموسم نوروز وزد، مقابل باد خزانی . رجوع به باد و باد بهاری شود : بقول چرخ گردان بر زبان باد نوروزی
بادفرهنگ فارسی طیفیمقوله: مادۀ غیرآلی باد، جریان، جریان هوا، وزش، هوا کوران، نسیم▼، طوفان، باد موسمی، باد داغ، باد صرصر، باد سموم، باد نوروز، باد خزان باد موافق، باد مخالف خمسین،
نوروزیلغتنامه دهخدانوروزی . [ ن َ / نُو ] (ص نسبی ، اِ مرکب ) منسوب به نوروز. (ناظم الاطباء). مربوط به جشن نوروز یا ایام نوروز. (فرهنگ فارسی معین ) : در این فرخنده فروردین و خرم ج
بادلغتنامه دهخداباد. (اِ) هوایی که بجهت معینی تغییر مکان میدهد. هوایی که بسرعت بجهتی حرکت کند. ریح . ج ، ریاح .ریحه . (منتهی الارب ) (ترجمان القرآن ). تُرهة. رکاب السحاب . اَوب
مشکین کردنلغتنامه دهخدامشکین کردن . [ م ُ / م ِ ک َ دَ ] (مص مرکب ) چون مشک خوشبوی ساختن : شیراز مشکین میکندچون ناف آهوی ختن گر باد نوروز از سرش بویی به صحرا می برد.سعدی .