بادخنلغتنامه دهخدابادخن . [ خ َ ] (اِ مرکب ) رهگذر باد.(برهان ) (ناظم الاطباء). جای گذار باد. سوراخی که ازآن باد درون خانه درآید چه خن و خون بمعنی سوراخ بود. (از فرهنگ خطی متعلق
بادخندهلغتنامه دهخدابادخنده . [ خ َ دَ / دِ ] (اِ مرکب ) خنده ٔ تلخ . زهرخند. خنده ٔ بدرد : یکی بادخنده بخندید شاه نیابم همی اندر آن هیچ راه .دقیقی .
بادخندهلغتنامه دهخدابادخنده . [ خ َ دَ / دِ ] (اِ مرکب ) خنده ٔ تلخ . زهرخند. خنده ٔ بدرد : یکی بادخنده بخندید شاه نیابم همی اندر آن هیچ راه .دقیقی .