بائقلغتنامه دهخدابائق . [ ءِ ] (ع ص ) هالک . || بدی و خصومت آورنده . || سختی و بلارسیده . || یورش کننده . (از منتهی الارب ). || ستم کشنده . || متاع بائق ؛ آنکه ثمن ندارد. (منتهی
باعقلغتنامه دهخداباعق . [ ع ِ ] (ع ص ، اِ) سخت آوازکننده . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). || سیل بزرگ . (منتهی الارب ). توجبه ٔ بزرگ . (ناظم الاطباء). توجبه . || باران شدید و سخ
بعاقلغتنامه دهخدابعاق . [ ب ُ ] (ع اِ) شدت آواز. (از ناظم الاطباء) (منتهی الارب ) (آنندراج ) (صراح ) (اقرب الموارد). || بانگ باران . (مهذب الاسماء). || باران بسیار بزرگ قطره ٔ ن
بعاقلغتنامه دهخدابعاق . [ ب ُ ] (ع مص ) شکافتن باران بزرگ قطره زمین را: بعق الوابل الارض بعاقا. (منتهی الارب )(از ناظم الاطباء) (از آنندراج ) (از اقرب الموارد).
بائقةلغتنامه دهخدابائقة. [ ءِ ق َ ] (ع ص ، اِ) تأنیث بائق . سختی . بلا. (منتهی الارب ). داهیة. بدی . حادثه ٔ زمانه . ج ، بوائق .
بائقةلغتنامه دهخدابائقة. [ ءِ ق َ ] (ع ص ، اِ) تأنیث بائق . سختی . بلا. (منتهی الارب ). داهیة. بدی . حادثه ٔ زمانه . ج ، بوائق .
بایقةلغتنامه دهخدابایقة. [ ی ِ ق َ ] (ع اِ) بائقه . سختی . (مهذب الاسماء). داهیه . شر. ج ، بوائق : کثیر البوائق ؛ شرور. (اقرب الموارد). بلا. (آنندراج ).
بوائقلغتنامه دهخدابوائق . [ ب َ ءِ ] (ع اِ) ج ِ بائقة. (منتهی الارب ) (آنندراج ). رجوع به بائقة شود.
باسقةلغتنامه دهخداباسقة. [ س ِ ق َ ] (ع ص ) مؤنث باسق . کشیده . بالنده . (ناظم الاطباء). بالارفته . بالا یافته . شاخه ٔ بلند بالا. درختی که شاخه های آن بلندو کشیده باشد. ج ، باس