ایلانلغتنامه دهخداایلان . (اِخ ) نام موضعی است به گرگان . رجوع به سفرنامه ٔ مازندران و استراباد رابینو بخش انگلیسی ص 128 شود.
عیلانلغتنامه دهخداعیلان . [ ع َ ] (اِخ ) ابوقیس ، و صحیح آن قیس عیلان باشد و او را همنام نیست . و عیلان در اصل نام اسب او بوده است . (منتهی الارب ). و رجوع به عیلانی شود.
عیلانلغتنامه دهخداعیلان . [ ع َ ی َ ] (ع مص ) مانند مصدر عَیل است بمعنی ندانستن شخص که گم شده به کجا رفته و در چه جابجوید آنرا. (از ناظم الاطباء). رجوع به عَیل شود.
ایلان ئیللغتنامه دهخداایلان ئیل . (ترکی ، اِ مرکب ) مرکب از ایلان به معنی مار و ئیل به معنی سال . نام سال ششم از دوره ٔ دوازده ساله ٔ تاریخ ترکانست . (یادداشت بخط مؤلف ). سال مار. ب
ایلان جقلغتنامه دهخداایلان جق . [ج ُ ] (اِخ ) دهی است از دهستان قره باشلو بخش چاپشلوشهرستان دره گز. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 9).
ایلان ئیللغتنامه دهخداایلان ئیل . (ترکی ، اِ مرکب ) مرکب از ایلان به معنی مار و ئیل به معنی سال . نام سال ششم از دوره ٔ دوازده ساله ٔ تاریخ ترکانست . (یادداشت بخط مؤلف ). سال مار. ب
ایلان جقلغتنامه دهخداایلان جق . [ج ُ ] (اِخ ) دهی است از دهستان قره باشلو بخش چاپشلوشهرستان دره گز. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 9).