ایغاغلغتنامه دهخداایغاغ . (ترکی -مغولی ، ص ) نمّام و سخن چین . ساعی . (فرهنگ فارسی معین ) : زبان کشیده چو تیغی به سرزنش سوسن دهان گشاده شقایق چو مردم ایغاغ .حافظ.
ایقاقلغتنامه دهخداایقاق . (مغولی ، اِ) هرزه گوی . (آنندراج ). ایغاغ . نمام . سخن چین . ساعی . (فرهنگ فارسی معین ) : و فرمود که با آن جماعت بگوئید که از روی استحقاق و یاسای چنگیزخ
ایشاقلغتنامه دهخداایشاق . (ع مص ) (از «وش ق ») درآویختن به چیزی . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).
ایاقلغتنامه دهخداایاق . [ اَ ] (اِ) لفظ ترکی است به معنی پیاله ٔ شرابخوری . || پای . (غیاث ) (آنندراج ). رجوع به ایاغ شود.
ایاقچیلغتنامه دهخداایاقچی . [ اَ ] (ترکی -مغولی ، ص مرکب ، اِ مرکب ) به مغولی آبدار و شرابدار. (آنندراج ).
ایشاقلغتنامه دهخداایشاق . (ع مص ) (از «وش ق ») درآویختن به چیزی . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).
ایاقلغتنامه دهخداایاق . [ اَ ] (اِ) لفظ ترکی است به معنی پیاله ٔ شرابخوری . || پای . (غیاث ) (آنندراج ). رجوع به ایاغ شود.
ایاقچیلغتنامه دهخداایاقچی . [ اَ ] (ترکی -مغولی ، ص مرکب ، اِ مرکب ) به مغولی آبدار و شرابدار. (آنندراج ).
ایباقلغتنامه دهخداایباق . (ع مص ) بند کردن و بازداشتن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از ناظم الاطباء). حبس کردن و در قرآن است : او یوبقهن ّ بما کسبوا (قرآن 34/42). (از اقرب الموارد