ایستادهلغتنامه دهخداایستاده . [ دَ / دِ ] (ن مف / نف ) برپا. سرپا. قایم . (فرهنگ فارسی معین ). متوقف : ایستاده دید آنجا دزد غول روی زشت و چشمها همچون دغول . رودکی .ایستاده میان گرم
ایستادهامگویش اصفهانی تکیه ای: veɂišteɂu(n) طاری: višdâyayu(n)/ešdun طامه ای: veštâɂeɂo(n) طرقی: vâšdâyayo(n)/ešdon کشه ای: vâštâyayo(n) نطنزی: vâɂištâyayo(n)
ایستادهایگویش اصفهانی تکیه ای: veɂištoɂe طاری: višdâyaye/ ešde طامه ای: veštâɂeɂe طرقی: vâšdâyaye/ ešde کشه ای: vâštâyaye نطنزی: vâɂištâyaye
ایستادهایمگویش اصفهانی تکیه ای: veɂištoɂima طاری: višdâyayim/ ešdim طامه ای: veštâɂeɂim طرقی: vâšdâyayim/ ešdim کشه ای: vâštâyayim نطنزی: vâɂištâyayim
ایستادهایدگویش اصفهانی تکیه ای: veɂištoɂiya طاری: višdâyayid/ ešdid طامه ای: veštâɂeɂid طرقی: vâšdâyayid/ ešdid کشه ای: vâštâyayid نطنزی: vâɂištâyayid
ایستادهاندگویش اصفهانی تکیه ای: veɂištoɂande طاری: višdâyayand/ešdand طامه ای: veštâɂeɂan(d) طرقی: vâšdâyand/ ešdand کشه ای: vâštâyan(d) نطنزی: vâɂištâyan(d)