ایزهلغتنامه دهخداایزه . [ زِ ] (اِخ ) قصبه ٔ مرکز بخش ایزه از شهرستان اهواز است ، دارای 765 تن سکنه . آب آن از قنات و چاه و محصول آن غلات ، تریاک و صیفی است . (از فرهنگ جغرافیای
ایزهلغتنامه دهخداایزه . [ زِ ] (اِخ ) نام یکی از بخشهای شهرستان اهواز می باشد که در شمال خاوری اهواز واقع و حدود آن بشرح زیر است : از طرف شمال بکوه چوه و سلسله جبال ورزرد، از جن
پاکیزهلغتنامه دهخداپاکیزه . [ زَ / زِ ] (ص مرکب ) صاحب غیاث اللغات گوید: منسوب به پاک زیرا که مرکب است ازلفظ پاک و ایزه که کلمه ٔ تصغیر و نسبت است و نظیر این آتشیزه بمعنی کرم شب ت
چم کللغتنامه دهخداچم کل . [ چ َ ک ُ ] (اِخ ) دهی از دهستان مرغا بخش ایزه ٔ شهرستان اهواز که در 42 هزارگزی جنوب باختری ایزه واقع است . کوهستانی و هوایش معتدل است و 165 تن سکنه دار
ایزهلغتنامه دهخداایزه . [ زِ ] (اِخ ) نام یکی از بخشهای شهرستان اهواز می باشد که در شمال خاوری اهواز واقع و حدود آن بشرح زیر است : از طرف شمال بکوه چوه و سلسله جبال ورزرد، از جن
ایجهلغتنامه دهخداایجه . [ ج َ / ج ِ ] (پسوند) ایچه . ایزه . ایژه .ایشه . در کلماتی مثل : بزیچه ، منیجه ، دریچه ، لبیشه ، لویشه علامت تصغیر است و گاه علامت تأنیث : نیزه . نیجه .
یزهلغتنامه دهخدایزه . [ ای زَ / زِ ] (پسوند) یژه . صورتی از ایزه ، علامت تصغیر: نایزه . نایژه . (یادداشت مؤلف ). خمبلیزه ، به معنی خمبره که خم بسیار کوچک است . (لغت محلی شوشتر