ایاکلغتنامه دهخداایاک . [ ای یا ک َ ] (ع ضمیر) ضمیر منفصل منصوب مفرد مذکر مخاطب به معنی ترا. اسم مبهم یا ضمیر منصوب مذکر ترا. (ناظم الاطباء) : ایاک نعبد و ایاک نستعین . (قرآن 4/
ایاکلغتنامه دهخداایاک . [ ای یا ک ِ ] (ع ضمیر) اسم مبهم یا ضمیر منصوب برای خطاب به مؤنث . (ناظم الاطباء). رجوع به ایا شود.
رود ایاکلغتنامه دهخدارود ایاک . [ اَ ] (اِخ ) دهی است از دهستان بهمئی سردسیر از بخش کهکیلویه ٔ شهرستان بهبهان واقع در 18هزارگزی شرق قلعه ٔ اعلا مرکز دهستان و 60هزارگزی شمال راه شوسه
رود ایاکلغتنامه دهخدارود ایاک . [ اَ ] (اِخ ) دهی است از دهستان بهمئی سردسیر از بخش کهکیلویه ٔ شهرستان بهبهان واقع در 18هزارگزی شرق قلعه ٔ اعلا مرکز دهستان و 60هزارگزی شمال راه شوسه
سان نازارلغتنامه دهخداسان نازار. (اِخ ) ایاکوپو (1456 - 1530م .). شاعر لاتین و ایتالیا متولد در ناپل .مصنف مشهورترین رمان دهاتی آرکادیا که به شعر و به نثر و به شعر لاتین است .
ایالغتنامه دهخداایا. [ ای یا ] (ع اِ) اسم مبهم است و همه ٔ ضمائر منصوب بدان متصل گردد: ایاک ، ایاکما، ایاکم ، ایاک ، ایا کما، ایاکن . ایاه ، ایاها، ایاهما، ایاهم ، ایاهن ، ایای
حسن مطلبلغتنامه دهخداحسن مطلب . [ ح ُ ن ِ م َ ل َ ] (ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) تهانوی آرد: نزد بلغاء آن است که شاعر یا نثرنگار پس از تمهید مقدمه ، شروع بذکر غرض و منظور کند. مانند: ای