اکملغتنامه دهخدااکم . [ اَ ک َ ] (ع اِ) ج ِ اَکَمَة. (متن اللغة) (اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). ج ِ اکمة به معنی پشته بلند از یک سنگ . (آنندراج ). رجوع به اکمة شود.
اکملغتنامه دهخدااکم . [ اَ ک َ ] (علامت اختصاری ) در کتاب من (لغتنامه ٔ دهخدا) علامت اسدی کتابخانه ٔ مسجد سپهسالاراست . (یادداشت مؤلف ) .
اکملغتنامه دهخدااکم . [ اُ ک ُ ] (ع اِ) ج ِ اَکَمَة. (ناظم الاطباء). ج ِ اِکام و آن ج ِ اَکَم است و اکم ج ِ اکمة. (از اقرب الموارد) (از متن اللغة). رجوع به اکمة شود.
عکملغتنامه دهخداعکم . [ ع َ] (ع مص ) به جامه بستن رخت را و بار کردن . (از منتهی الارب ). کالا را بوسیله ٔ جامه بستن . (از اقرب الموارد). || تنگ بار بر ستور بستن . (از منتهی الا
عکملغتنامه دهخداعکم . [ ع ِ ] (ع اِ) باربند، و تنگ بار. (منتهی الارب ). «عکام » و بار. (از اقرب الموارد). ج ، أعکام . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). و رجوع به عِکمان شود. || ج
اکمةلغتنامه دهخدااکمة. [ اَ ک َ م َ ] (ع اِ) پشته یا پشته ٔ بلند از یک سنگ یا جای بسیار بلند که خاکش غلیظ بود و به حجریت نرسیده باشد. ج ، اَکَم ، اَکَمات ، اُکُم ، آکُم ، آکام .
اکمةلغتنامه دهخدااکمة. [ اَ ک ِم ْ م َ ] (ع اِ) ج ِ کِمَامة. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). || ج ِ کِم ّ. (اقرب الموارد). رجوع به کمامة و کم شود.
اکمیتاتلغتنامه دهخدااکمیتات . [ اِ ] (ع مص ) کمیت گردیدن اسب . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). اکمتات . (المصادر زوزنی ). و رجوع به اکمتات و اکمات شود.
اکمکلغتنامه دهخدااکمک . [ اَم َ ] (ترکی ، اِ) نان . (یادداشت مؤلف ) : تن گرچه سو و اکمک از ایشان طلب کندکی مهر شه به اتسز و بغرا برافکند.خاقانی .
اکماءلغتنامه دهخدااکماء. [ اَ ] (ع اِ) ج ِ کَمِی ّ. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). ج ِ کمی . دلاوران . مردان باسلاح . (یادداشت مؤلف ). رجوع به کمی شود.