اکدهلغتنامه دهخدااکده . [ اَ ک َدَ ] (اِخ ) نام شهری است که مرکز سامیان بوده . (از ایران باستان ج 1 ص 33). و رجوع به اکاد و اکد شود.
آکدهلغتنامه دهخداآکده . [ ک َ دَ / دِ ] (ن مف ) مخفف آکنده : بدو زلف ، قاری بعنبر سرشته بدو چشم زهرآکده ذوالفقاری .قطران .
اکدةلغتنامه دهخدااکدة. [ اَ ک ِدْ دَ ] (ع اِ) بقیه ٔ چراگاه که گیاه او را چرانیده باشند.(از اقرب الموارد) (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). || گروه گروه : رأیتهم اکدة. (از منتهی ا
اکدةلغتنامه دهخدااکدة. [ اَ ک ِدْ دَ ] (ع اِ) بقیه ٔ چراگاه که گیاه او را چرانیده باشند.(از اقرب الموارد) (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). || گروه گروه : رأیتهم اکدة. (از منتهی ا
اکادیدلغتنامه دهخدااکادید. [ اَ ] (ع اِ) فرقه فرقه . گویند: رأیتهم اکادید؛ دیدم ایشان را فرقه فرقه . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). قوم فرقه فرقه . (آنندراج ).
اکدادلغتنامه دهخدااکداد. [ اَ ] (ع ص ، اِ) فرقه فرقه . گویند: رأیت القوم اکداداً؛ دیدم آن قوم را فرقه فرقه . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). و رجوع به اکادید و
اغلاقلغتنامه دهخدااغلاق . [ اِ ] (ع مص ) در بستن خلاف فتح . (آنندراج ) (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). در بستن . (از کنز و منتخب بنقل غیاث اللغات ). دربستن . (المصادر زوزنی ). مقا