اکبرلغتنامه دهخدااکبر. [ اَ ب َ ] (اِخ ) اکبرشاه . لقب یکی از سلاطین هندوستان است . (آنندراج ). رجوع به اکبرشاه شود.
اکبرلغتنامه دهخدااکبر. [ اَ ب َ ] (ع اِ) اِکبِر. (ناظم الاطباء) (آنندراج ) (از اقرب الموارد). چیزی است شیرین مانند خبیص خشک که زنبور عسل آرد. (از منتهی الارب ) (آنندراج ). اِکبِ
اکبرلغتنامه دهخدااکبر. [ اَ ب َ ] (ع ن تف ) بزرگتر. (ترجمان القرآن جرجانی چ دبیرسیاقی ص 18). بزرگتر. ج ، اَکابِر، اَکبَرون . (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء) (از منتهی الارب ).
اکبرلغتنامه دهخدااکبر. [ اِ ب ِ ] (ع اِ) اَکبِر. چیزی مانند خبیص خشک که زنبور عسل آرد. (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). چیز شیرینی است . (منتهی الارب ). و رجوع به اکبیر شود.
عکبرلغتنامه دهخداعکبر. [ ع ِ ب ِ ] (ع اِ) چیزی است که زنبور عسل بر ران و بازوی خود آورده آن را در شهد بجای انگبین اندازد. (منتهی الارب ) (ازاقرب الموارد). نوعی از گل است و آن زر
اکبر از سیاوش بزرگتر است.گویش اصفهانی تکیه ای: akbar az siyâvaš gordtar-a. طاری: akbar az siyâvuš gordtar-a. طامه ای: akbar az siyâvaš gordtar-e (/-a). طرقی: akbar az siyâvaš gordtar-a. کشه ای: akba
اکبر جلال الدینلغتنامه دهخدااکبر جلال الدین . [ اَ ب َ ج َ لُدْ دی ] (اِخ ) اکبرشاه هندی . رجوع به اکبرشاه شود.
اکبر اصفهانیلغتنامه دهخدااکبر اصفهانی . [ اَ ب َ رِ اِ ف َ ] (اِخ ) میرزا علی اکبر پسر آقامیرزا از گویندگان ومعماران قرن یازدهم اصفهان بود. بیت زیر او راست :گر خاک شود دشمن وبر باد رودغ
اکبر دولت آبادیلغتنامه دهخدااکبر دولت آبادی . [ اَ ب َ رِ دَ ل َ ] (اِخ ) میرزا محمد اکبر از گویندگان فارسی زبان قرن یازدهم در هند و در مثنوی استاد بود. بیت زیر از او است :ندامت گنهم دوست
اکبر جلال الدینلغتنامه دهخدااکبر جلال الدین . [ اَ ب َ ج َ لُدْ دی ] (اِخ ) اکبرشاه هندی . رجوع به اکبرشاه شود.
اکبر اصفهانیلغتنامه دهخدااکبر اصفهانی . [ اَ ب َ رِ اِ ف َ ] (اِخ ) میرزا علی اکبر پسر آقامیرزا از گویندگان ومعماران قرن یازدهم اصفهان بود. بیت زیر او راست :گر خاک شود دشمن وبر باد رودغ
اکبر دولت آبادیلغتنامه دهخدااکبر دولت آبادی . [ اَ ب َ رِ دَ ل َ ] (اِخ ) میرزا محمد اکبر از گویندگان فارسی زبان قرن یازدهم در هند و در مثنوی استاد بود. بیت زیر از او است :ندامت گنهم دوست
اکبر قزوینیلغتنامه دهخدااکبر قزوینی . [ اَ ب َ رِق َزْ ] (اِخ ) میرزا محمد اکبر خلف میرزا نصیر از گویندگان عهد شاه سلیمان صفوی بود. بیت زیر او راست :به تمکینی غمش در دل نشسته که گر وصل