اویشنلغتنامه دهخدااویشن . [ اَ ش َ ] (اِ) بر وزن کشیدن سعتر را گویند و بعضی گویند نوعی از سبزی خوردنی است که در میان پیاز و ترب کارندش . (مؤید الفضلاء).
اویشنلغتنامه دهخدااویشن . [ اَ ش ِ ] (اِ) نگاه و نظر و دیدار. (ناظم الاطباء). بصارت و بینایی . (آنندراج ).
آویشنلغتنامه دهخداآویشن . [ ش َ ] (اِ) صعتر. سعتر. آویشه . آویش . اوشه . اوشن . یوشن . پودنه ٔ برّی . پودینه ٔ صحرائی . پودنه ٔ کوهی . زلف شاهدان : چه کنی دنیا بی دین و خرد زیراک
آویشنگویش خلخالاَسکِستانی: kakulgâti دِروی: kakulugâti کَجَلی: tüklega کَرنَقی: ka:ligâti کَرینی: kahlikuti کُلوری: ku bəlbu گیلَوانی: kugulugâti/ kua bəlbu لِردی: kalgâti
آویشنگویش کرمانشاهکلهری: azwa/ hazwa گورانی: azwa/ hazwa سنجابی: azwa/ hazwa کولیایی: azwa زنگنهای: hazwa جلالوندی: azwa/ hazwa زولهای: azwa/ hazwa کاکاوندی: azwa/ hazwa هوزمان
آویشنفرهنگ انتشارات معین(شَ)( اِ.)گیاهی است معطر و صحرایی با گل های سفید و برگ های کوچک شبیه نعناع . آویشم ، آویشه ، آویشنه یا آوشن هم گویند.
آویشنفرهنگ فارسی عمید / قربانزادهگیاهی علفی، خودرو، معطر با برگهای کوچک و ساقۀ کوتاه که مصرف خوراکی دارد: آویشن کوهی، آویشن شیرازی.
آویشن آزوربهThymus kotschyanus, Thymus eriophorus, Thymus hyrcanus, Thymus arthrocladosواژههای مصوب فرهنگستانگونهای آویشن به شکل بوتهای با ساقههای خیزان و بسیار منشعب و شاخههای گلدهنده به طول 8 تا 18 سانتیمتر و در زیر گلآذین پوشیده از کرکهای نسبتاً کوتاه و خمید
آویشن شیرازیZatariaواژههای مصوب فرهنگستانسردهای از نعنائیان شامل گیاهانی بوتهای با ساقههای منشعب و شاخههای متعدد نازک و برگهای کوچک تقریباً دایرهای و با حاشیۀ صاف و بیدُمبرگ و پوشیده از شمار ف
آویشن شیرازی پُرگلZataria multiflora, Zataria bracteata,Zataria multiflora var. elatiorواژههای مصوب فرهنگستانگونهای آویشن شیرازی به شکل بوتهای به ارتفاع 30 تا 80 سانتیمتر و با شاخههای زیرین چوبی و بسیار منشعب و بیبرگ و سفید و با کرکهای ساده و متراکم و برگهای تخم