اوقابلغتنامه دهخدااوقاب . [ اَ ] (ع اِ) ج ِ وَقْب . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). رخنه های خانه . || مردمان احمق . (منتهی الارب ) (المنجد) (ناظم الاطباء). رجوع به وقب شود.
اوقابفرهنگ انتشارات معین(اَ یا اُ) [ ع . ] (اِ.) جِ وَقْب . 1 - گودی که در آن آب جمع شود. 2 - هر گودی در اندام مانند گودی چشم .
اوغابلغتنامه دهخدااوغاب . [ اَ ] (ع اِ) ج ِ وَغْب . (از منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). به معنی جوال و رخت روی . || گول سست اندام و ناکس و فرومایه . || شتر سطبر توانا. (آنندراج ).
اوأبةلغتنامه دهخدااوأبة. [ اَ اءَ ب َ ] (ع مص ) کردن کاری را با کسی که شرم دارد یا خشمناک گردانیدن یا برگردانیدن کسی را از حاجت وی به رسوایی . (منتهی الارب ).
اوابلغتنامه دهخدااواب . [ اَوْ وا ] (ع ص ) آنکه به هرچیز با خدای گردد. (مهذب الاسماء). آنکه از هرچیز بخدای باز گردد. (ناظم الاطباء) (منتهی الارب ). بازگردنده بجانب حق . (آنندراج
رختلغتنامه دهخدارخت . [ رَ ] (اِ) اسباب و متاع خانه . (آنندراج ) (انجمن آرا) (از لغت محلی شوشتر نسخه ٔخطی کتابخانه ٔ مؤلف ) (ناظم الاطباء) (از فرهنگ سروری ). گرانبهای از اسباب
اوأبةلغتنامه دهخدااوأبة. [ اَ اءَ ب َ ] (ع مص ) کردن کاری را با کسی که شرم دارد یا خشمناک گردانیدن یا برگردانیدن کسی را از حاجت وی به رسوایی . (منتهی الارب ).
اوابلغتنامه دهخدااواب . [ اَوْ وا ] (ع ص ) آنکه به هرچیز با خدای گردد. (مهذب الاسماء). آنکه از هرچیز بخدای باز گردد. (ناظم الاطباء) (منتهی الارب ). بازگردنده بجانب حق . (آنندراج