اوفادلغتنامه دهخدااوفاد. [ اَ ] (ع اِ) ج ِ وافد، یا جج ِ وافد. (از منتهی الارب ). || ج ِ وَفْد. (المنجد) (آنندراج ). || هم علی اوفاد؛ ای علی سفر. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (ا
وفا کیشلغتنامه دهخداوفا کیش . [ وَ ] (ص مرکب ) آنکه همواره شرائط وفا به جای آورد. باوفا.وفادار : از خودسری و خودرایی کار آلتوم وفاکیش اوفاد وفاق به نفاق و شقاق مبدل گشت . (عالم آرا
وافدفرهنگ انتشارات معین(فِ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - بر سویی آینده ، آینده . 2 - نزد کسی رونده . جِ (عربی ) وفود، اوفاد، وفد.
وافدلغتنامه دهخداوافد. [ ف ِ ] (ع ص ) بر سویی آینده . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از اقرب الموارد). بر سویی پیش کسی رونده . (غیاث اللغات ). ج ، وفود. اوفاد. وفد. || آینده . (منته
وفودلغتنامه دهخداوفود. [ وُ ] (ع مص ) به رسولی آمدن نزد کسی . (اقرب الموارد) (منتهی الارب ). || (اِمص ) رسالت . پیام آوری . || (اِ) ج ِ وَفْد، به معنی آینده و به رسولی آینده . (