اوشانلغتنامه دهخدااوشان . (اِ) به معنی آنهاست که جمع غایب باشد. (برهان ). او. آنها : خوبان همه سپاهند اوشان خدایگان است مرنیکبختیم را بر روی او نشان است .رودکی .
اوشانلغتنامه دهخدااوشان . (اِخ ) دهی است جزء دهستان رودبار قصران بخش افجه شهرستان تهران . آب آن از چشمه سار و رودخانه ٔ جاجرود و آهار و محصول آنجا غلات ، میوجات مختلف ، قلمستان ،
اوشانلغتنامه دهخدااوشان . [ اَ / اُو ] (نف مرخم ) افشان ، که پاشیدن و افشاندن باشد. (آنندراج ) (برهان ) (انجمن آرا).
اوشاندنلغتنامه دهخدااوشاندن . [ اَ دَ ] (مص ) افشاندن و پراکندن . (ناظم الاطباء) (آنندراج ). رجوع به افشاندن شود.
اوشاندهلغتنامه دهخدااوشانده . [ اَ دَ / دِ ] (ن مف ) افشانده . رجوع به افشانده شود. || (اِ) دکمه . (ناظم الاطباء). تکمه .
اوشانیدنلغتنامه دهخدااوشانیدن . [ اَ دَ ] (مص ) افشانیدن و افشان کنانیدن . (ناظم الاطباء) (آنندراج ). رجوع به اوشاندن شود.
اوشاندنلغتنامه دهخدااوشاندن . [ اَ دَ ] (مص ) افشاندن و پراکندن . (ناظم الاطباء) (آنندراج ). رجوع به افشاندن شود.
اوشاندهلغتنامه دهخدااوشانده . [ اَ دَ / دِ ] (ن مف ) افشانده . رجوع به افشانده شود. || (اِ) دکمه . (ناظم الاطباء). تکمه .
اوشانیدنلغتنامه دهخدااوشانیدن . [ اَ دَ ] (مص ) افشانیدن و افشان کنانیدن . (ناظم الاطباء) (آنندراج ). رجوع به اوشاندن شود.
گومشونلغتنامه دهخداگومشون . [ م َ ] (هزوارش ، ضمیر) هزوارش اوشان پهلوی و ایشان است . (حاشیه ٔ برهان چ معین ). به زبان زند و پازند، به معنی اوشان و ایشان و آنها باشد. (برهان قاطع)
ایشانلغتنامه دهخداایشان . (ضمیر) پهلوی ، «اوشان » جمع «او» (او، اوی ). (از حاشیه ٔ برهان چ معین ). ضمیری است نسبت به ذوی العقول به طریق تعظیم و جمع نیز استعمال کنند. (برهان ) (از